اينطور نيست كه هر كه عنوان قطب‌و مرشد و استاد ، به او دادند اهل معنى و ولايت باشد ، بيشتر اين عناوين دكانى براى دنياست . اين سلطه در حدّ بالا مربوط ائمه معصومين ( ع ) و پيغمبراكرم ( ص ) است ، اولين ولايت ، ولايت حضرت حق است كه ولايت اطلاقى به آن مىگوئيم همان طورى كه وجود حضرت حق ، وجود واجب اطلاقى و حتمى و ضرورى است . خداوند واجب الصفات ولايت حضرت حق و همه اوصاف حضرت حق همينطور است ، ولايت حضرت حق و يك ولايت واجب است . صفات حضرت حق برگشت مىكند به ذات كه منشأ آن‌ها است . ولايت حضرت حق عبارت است از الوهيت حضرت حق ، الوهيت واجب است ، خداوند واجب الصفات است . خداوند همان طورى كه واجب الوجود است ، واجب الصفات هم هست . امكان ندارد خدا وجودش يك وقتى باشد ولى الهيت و افاضه و ايجاد نداشته باشد . لذا مىخوانيم يا دائم الفضل على البريهء - نمىشود يك وقتى خدا باشد ولى هيچ مخلوقى در عالم نباشد رواياتى كه دارد كه « كان الله و لم يكن معه شيى » ظاهراً اشاره به بنفى در درجه و مرتبت است ، امكان ندارد يك وقتى خدا باشد بعد بگويد فعلا به هيچ كس